Single Blog Title

This is a single blog caption

JO19-2 plaatst zich voor Knock-out fase Beker

Net als afgelopen seizoen, is het ook dit jaar weer raak. Starten met voetbal terwijl we nog van de zomervakantie genieten. Met een paar trainingen in de benen konden we beginnen aan de poulewedstrijden voor de beker. De eerste wedstrijd was uit bij FC Aalsmeer. Met een wisselspeler op de bank en een oplopende temperatuur moesten we de krachten goed verdelen over de 90 minuten. Jawel, we spelen nu bij de JO19 de volle 90 minuten. 2x 45 dus.

We begonnen wat nerveus en onwennig. De aftrap was voor ons maar na het beginsignaal wisten we de bal niet goed in de ploeg te houden met een vol jagend Aalsmeer. De druk werd er gelijk op gezet door Aalsmeer en het duurde een paar minuten voordat we daar onderuit konden voetballen. Maar nadat het roestige eraf was verschoof het spel naar de helft van Aalsmeer en was het zoeken naar de ruimte. Hier waren we nog wat slordig waardoor het oppassen was voor de counter en lange bal van de keeper. Daar waar wij inmiddels 4 100% kansen onbenut had een gelaten was het na een kwartier Aalsmeer dat op 1-0 kon komen na een snelle uitbraak. Rowan, zoals vaak, was scherp en voorkwam een achterstand. Niet veel later wisten wij toe te slaan, na goed druk zetten op de helft van Aalsmeer. Tycho S. wist de, op de 16, vrij staande Tycho R. te vinden, die met een geplaatste uithaal de bal in de rechterbovenhoek wist te plaatsen.

Aalsmeer kon het tempo niet meer aan en het was een aaneenschakeling van overtredingen die nodig waren om ons tegen te houden. Job, die bij een eerste vrijetrap nog de paal op zijn weg zag, wist in minuut 30 (vlak voor rust) wel een vrijetrap te verzilveren. Vlak voor rust? We spelen toch 2x 45? Nou deze scheids niet. Die had 40 minuten in zijn hoofd en als je tijdens de drinkpauze de stopwatch door laat lopen, kwamen we effectief niet verder dan 36 minuten speeltijd.

De tweede helft was eenrichtingsverkeer. Achterin stond het als een huis. Middenveld verdedigde bij balverlies goed mee en zo werd de 5 seconde regel uitstekend uitgevoerd. Dit tot frustratie van Aalsmeer dat steeds vaker greep naar verbaal en fysiek geweld. Helaas deed de scheids hier in begin te weinig aan. Dat de scheids ook nog twee goals van ons afkeurde hielp daarin niet mee. Geen VAR dus accepteren! Dan komt er een moment dat de druk even van de ketel gehaald moet worden en dat deed de scheids gelukkig goed. Als daarna het offensief begint is het snel raak. Josia (die de lat al eens geraakt had) wist nu resoluut af te ronde op een goede assist van Denzel. Aalsmeer mocht dus aftrappen en verloor bij druk gelijk de bal. Job gaf voor en Timo schoot de bal in de loop strak tegen de touwen. Echt zo’n goal waarmee je aangeeft dat er voor de tegenstander echt niet te halen viel. De scheids floot daarom maar af, wederom te vroeg.

De tweede wedstrijd mochten we het thuis opnemen tegen Hertha, dat de eerste wedstrijd had verloren van Amstelveen. Hertha, dat een beter team leek te zijn dat Aalsmeer, moest toch ook achteruit en hopen op een counter. Dat probeerde ze ook een aantal keren, maar stond de verdediging in de eerste wedstrijd al goed, dan was het nu echt een vesting. Geen doorkomen aan voor Hertha. Dat verklapt al dat we ook in de tweede wedstrijd de nul wisten te houden. En Tiago als spelverdeler was een ware plaag voor de tegenstander. De Coach maar roepen: “let op nummer 14”, “nummer 14 staat vrij”, “pak nummer 14”, “dek nummer 14”, “geef nummer 14 niet zo veel ruimte”… Alsof de tijden van Johan Cruijff herleefde. En ieder keer weer was hij onze vrije man. Zelfs in de tweede helft toen de coach een speler op Tiago had gezet was het verschil nauwelijks zichtbaar.

Maar ook nu was het lang zoeken naar de openingstreffer. Een met gevoel genomen vrijetrap van Job, die met evenveel gevoel door Josia met het hoofd werd verlengd, zorgde voor een mooie openingstreffer. Het tempo was hoog en Hertha kreeg weinig ruimte om te voetballen. Ook nu zag de tegenstander geen andere optie dan te kezen voor overtredingen. De één puur uit onvermogen, de ander wat onbesuisd tactisch. Maar dat hoort er bij en daar moet je gewoon goed mee omgaan en mentaal sterker van worden. Wederom een twijfelachtig, door buitenspel, afgekeurde goal. OP aangeven van de assistent-scheidsrechter kon de (uitstekend fluitende) scheidsrechter niet anders dan dit signaal overnemen. De VAR connectie met Seist was ook nu een groot gemis. Het voetbal was verder uitstekend maar de eindpass was vaak onzuiver waardoor het lang spannend bleef. Vlak voor rust (ja dit keer wel 45 minuten) kwam dan toch de verlossende 2-0. Tycho S wist uit een corner de bal tegen de touwen te werken.

De tweede helft was voor Hertha lastiger en lastiger. Het zocht naar de aansluitingstreffer met een extra speler op het middenveld (op nummer 14). Maar dat was geen oplossing voor Hertha. Wij konden daar goed doorheen voetballen met korte snelle combinaties. In de tweede helft duurde het dan ook minder lang. Met een lobje van Jay werd Job voor de goal vrij gezet en de 3-0 was een feit. Extra ruimte ontstond na een gele kaart. Die ruimte werd benut met een mooi pass van Tiago op Tycho R, die open draaide en de bal laag in de hoek schoof. Buiten het bereik van de overigens uitstekend keepende keeper van Hertha. Maar het verzet was echt gebroken, koppies bij Hertha gingen hangen en onderling wat gemopper. En dan gaat het hard, intikker Tycho R (Tycho S), Josia met een heerlijk smerige ouderwetse punter (ala Kluivert tegen AC Milaan) na aangeven van Delano. En Job (of de tegenstander?) geen VAR dus op naam van Job, die de score in tien minuten lieten oplopen naar 7-0. De gegeven strafschop in de laatste minuut werd teruggedraaid omdat er buitenspel aan vooraf ging en daarmee was het gedaan. Wederom een uitstekende wedstrijd met mooi creatief voetbal en goede werklust en team gevoel. Maar we zijn er nog niet. De derde groepswedstrijd moet beslissen of we ook naar de knock-out fase mogen.

De derde en laatste groepswedstrijd was een beslissingswedstrijd. Tegenstander Amstelveen had na twee wedstrijden ook zes punten, ook elf goals voor, alleen 5 tegen. Forza begon dus met een licht voordeel en had genoeg aan een gelijkspel. Maar op een gelijkspel spelen is niet des Forza’s.

Forza liet er geen gras over groeien (dat was al hoog genoeg, droog en stroef). Direct werd het initiatief genomen en de tegenstander werd professioneel van het kastje naar de muur getikt. Maar ook nu hadden we moeite om dat overwicht op het scorebord uit te drukken. Drie 100% kansen werden helaas niet goed genoeg uitgespeeld. En ook Amstelveen, dat later in de eerste helft ook behoorlijke kansen kreeg, wist niet het doel te vinden. Het was duidelijk een eerste helft waarbij het ene team naarstig op zoek was naar een gaatje en de ander op een buitenkans loerde om de overwinning te stelen. En Amstelveen deed er alles aan. Aan inzet geen gebrek bij deze tegenstander, ieder keer weer was er weer een voet tussen bal en hun doel. 11 man dus 22 voetjes, maar het leek wel of er 66 wit/groene voetjes waren.

De tweede helft leek hetzelfde beeld te laten zien. Combinatievoetbal tegen countervoetbal. Beide mooi als het goed wordt uitgevoerd. En dat werd het. Het was genieten van een heerlijk open tweede helft met mooie kansen en reddingen van beide keepers. Het was alleen wachten tot er wat veranderde aan de situatie. Forza was virtueel door en Amstelveen moest toch steeds meer naar mate de tijd zou verstrijken. Na 10 minuten in de tweede helft was het dan zover. Amstelveen profiteerde goed van foute pass. Bijna ging het nog fout voor Amstelveen als de bal er maar niet in wil. Maar uiteindelijk als de bal niet weggewerkt kan worden zit er een Amstelveens voet tegenaan en vliegt de bal hard tegen de touwen. De ontlading is groot natuurlijk, de situatie is nu anders en wij moesten nu scoren. En dat duurde niet lang. Als Job over rechts er langs komt en de bal naar achter trekt was daar Tycho die de bal op doel wist af te ronden. Weer voetje tussen, dat wel, maar onvoldoende dit keer.

Nou, vasthouden dan maar zou je denken. Maar de wedstrijd was te open geworden en beide teams wilde de wedstrijd gaan beslissen. En dus na zes minuten zelfde verhaal. Amstelveen profiteerde van balverlies en schoot dit keer met een prachtig schot (dat moet gezegd worden) de bal in de verre hoek. Natuurlijk weer grote vreugde aldaar, maar wederom van korte duur. De mouwen werden opgestroopt (voor zover dat mogelijk is met korte mouwen) en het tempo ging omhoog. Met risico’s want de ruimtes werden groter. Maar al snel was daar weer de gelijkmaker. Op een prachtig steekpass van Denzel op hoek zestien, was het Tiago die met een schitterende voetbeweging de bal in een keer buitenkant rechts de bal over de keeper wist te draaien in de verre hoek. Een domper van jewelste voor Amstelveen maar er gingen geen koppies hangen daar en het bleef bloedstollend spannend. En dan, vier minuten voor tijd, zo’n situatie waar je als coach rolberoerte van krijgt. Je voorstopper rent enthousiast naar de achterlijn van de tegenstander als we daar een inworp hebben. Balverlies en je kan met een laatste counter zomaar uit de beker liggen. Je roept nog “nee, ga terug” maar beseft dat het geen zin heeft en 20 seconde later besef je dat je het ook gewoon aan de spelers moet overlaten. Inworp, Tiago neemt hem op de borst goed mee, komt langs zijn tegenstander, schuift hem af op Josia, en die twijfelt geen moment om de bal tegen de touwen schieten. Nu bij ons de ontlading want dit gingen we niet meer weggeven. Groot compliment voor het hele team voor de getoonde veerkracht op een loodzwaar veld.


Op onze website maken wij, en derde partijen, gebruik van cookies.
Dit, om de diverse functionaliteiten op deze website mogelijk te maken, om inzicht te verkrijgen in het bezoekersgedrag op onze website.

Door op de ‘Akkoord’ button te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van deze cookies zoals omschreven in onze privacy- en cookieverklaring

Deze website maakt gebruik van:


Voor meer informatie kunt u onderstaande documenten bekijken: